La 12 virinoj.

La 12 virinoj.

Antaŭlonge estis riĉulo, kiu nomiĝis Non kaj li havis edzinon Phramani. Ili havis 12 filinojn. De tempo al tempo ilia riĉeco pli kaj pli malaperis. Por varti ĉiujn 12 filinojn ili devis uzi sian tutan nomon. Tio forprenis ilian bonhavon, kaj efikis malagrable al ilia vivo.

Iutage Non, la patro de la 12 filioj, planis trompi siajn 12 filinojn, ke li akompanos ilin viziti parencojn en malproksiman urbon, sed fakte lasos ilin en ĝangalon. Kiam la patro akompanis siajn 12 filiojn trapasante ĝangalon, li diris al la filinoj:

“Bonvolu atendi min ĉi tie. Mi serĉos por vi bongustajn fruktojn”

Li tuj revenis hejmen. Esperante, ke estus iu bonkorulo, kiu hazarde trovos kaj adoptos ilin.

La filinoj atendadis sian patron, kvankam pasis longa tempo. Unu filino ekmurmuris:

“Kial nia patro ne revenas?”

Bonŝance, ke la lastenaskita filino, kiu nomiĝis Phaŭ, ŝi estis saĝa pli ol la aliaj, disĵetis rizerojn ekde la hejmo por marki la vojon reveni hejmen. Finfine, ili povis reveni hejmen senprobleme por rizmarikiloj.

Kiam la gepatroj ekvidis siajn filinojn, ili supriziĝis.

“Kial do ili povis hejmen reveni?” diris la patro.

Nu, la patro ekpensis: "Nu, mi devas lasi ilin denove en la ĝangalon pli profunde iutage."

Pasis iom da tagoj, la patro planis lasi siajn 12 filinojn en la ĝangalon ankoraŭfoje. Malbonŝance, ke ĉi-foje Phaŭ ne povis kunporti rizerojn al la ĝangalo. Pro tio ili estis lasitaj en la ĝangalo, kun manko de helpilo por reveni hejmen. Do, ili perdis la vojon kaj vagis en la ĝangalo, ĝis la mateno de la nova tago ili ankoraŭ ne povis trovi la revenan vojon.

Phaŭ diris al siaj aliaj fratinoj:

"Ni devas serĉi alian vojon por reveni hejmen!"

Hazarde, ke la grandegulino Santra de la reĝlando Sunfloro vidis la 12 filinojn. Ŝi tuj ekŝatis ilin, kaj volis adopti ilin kiel siajn filinojn, ĉar ŝi ne havis propran filon aŭ filinon. Kaj ŝia edzo jam mortis.

Do, ŝi aliformiĝis al la homo, kaj invitis la 12 virinojn al sia reĝlando. Antaŭ eniri en la palacon ŝi ordonis al ĉiuj grandeguloj, ke ili aliformiĝu al la homo, ĉar ŝi timis, ke la 12 virinoj timos kaj malŝatos ŝin. Ankaŭ ŝi mem ŝanĝis sian nomon al Santhamala.

La 12 virinoj vivis en la palaco gaje kaj komforte, ĝis kiam ili ĉiuj iĝis maturaj. Phaŭ ekdubis, kial en tiu ĉi reĝlando ne vivas bestoj, kiel ĉi tie estas reĝlando de grandeguloj, kiuj kutime manĝas bestojn. Ŝi ankaŭ iam aŭdis de la aliaj fratinoj, ke ŝi vidis amason da ostoj ĉe la malantaŭa parto de la palaco, kie estis malpermesita loko laŭ la ordono de la patrino.

Pro tio Phaŭ ektimis, kaj eskapis el la palaco kun siaj 11 fratinoj en la ĝangalon. La aferon eksciis la patrino Santhamala. Ŝi tuj serĉadis ilin, sed pro helpo de anĝeloj, kiuj gardis la ĝangalon, ŝi ne povis trovi ilin. Do, ŝi revenis palacen kun forta kolero.

La 12 virinoj estis tre feliĉaj, ĉar ili povis eskapi for de sia patrino. Tamen ili iradis sencele.

Iutage, ili atingis la reĝlandon Kutala Nakhon, kie regis la reĝo Rothasit. Kiam la reĝo Rothasit vidis Phaŭ kaj aliaj fratinoj, li tuj enamiĝis kun ĉiuj, sed pli multe al Phaŭ. Do, li proponis edziniĝon al ĉiuj kaj ili akceptis. Post iom da tempo la 12 virinoj estis gravedaj.

Aliflanke, la grandegulino Santhamala senlace serĉadis 12 virinojn. Ĉi-foje ŝi uzis sorĉan spegulon por vidi, kie estis 12 virinoj, kaj ekvidis, ke ili estas en la reĝlando Kutala Nakhon kaj farĝis edzinoj de la reĝo. Do, la grandegulino aliformiĝis al treege bela virino irante al la reĝlando Kutala Nakhon por renkontiĝi kun la reĝo Rothasit. Ŝi uzis sorĉon al la reĝo Rothasit por ke li enamiĝu kun ŝi, kaj akceptu ŝin ankaŭ kiel edzinon.

Kiam 12 virinoj eksciis, ke la reĝo Rothasit havas novan edzino. Ili tre koleris kaj volis ekkoni la novan edzinon.

Neatendite, ke Santhamala ŝanĝis la formon al grandegulino kaj eniris en la ĉambron de 12 virinoj. Kiam 12 virinoj vidis, ke iama patrino venas. Ili petis pardonon kaj vivsavon. Sed Santhamala ne estis tiel bonkora kiel antaŭe. Ŝi ridetis al ili kaj tuj iris al la reĝo Rothasit por uzi sorĉon por ke la reĝo Rothasit malamu la 12 virinojn kaj ordonu malliberigi ilin en kavernon. Tial ili suferis en la kaverno, tamen ne nur pro la malliberigo. Sed ankaŭ ilia utero pligrandiĝis, kiu kaŭzis grandan doloron.

La grandegulino Santhamala ne ĉesis agi malafable al la 12 virinoj. Ŝi ruze diris al la reĝo Rothasit, ke ŝi havas strangan malsanon kaj sorĉe dirigis al la doktoro, ke okulgloboj de 12 virinoj povas kuraci ŝin.

Pro tio la reĝo Rothasit haste ordonis al Ŭirun kaj Ĝambang, la ĉefaj soldatoj de Santhamala eligu la okulglobojn de la 12 virinoj. Kiam la 2 soldatoj alvenis al la kaverno, ili eligis okulglobojn de la plej aĝa ĝis la plej juna.

Kiam maljunulino, kiu iam estis zorgantino de la reĝo, sciis pri terura afero okazos al la 12 virinoj. Ŝi ankaŭ amis la 12 virinojn, por tio ŝi petegis al la reĝo Rothasit, ke li nuligu la ordonon eligi okulglobojn de la 12 virinoj. Ŝi penis peti dum longa tempo. Finfine, la reĝo Rothasit ordonis, ke ne eligu la okulglobojn de la 12 virinoj, sed tiam la 2 soldatoj jam eligis la okulglobojn de ili. Tamen okulglobo de Phaŭ, la lasta, estis eligita nur unu. Do, ŝi ankoraŭ povis vidi per 1 okulo. Temas pri la 12 virinoj, ili ankoraŭ estis malliberigitaj en la kaverno.

Post tio ili devis mem serĉi insektojn aŭ ranojn en la kaverno por vivteni. Fojfoje la maljunulino sekrete donis manĝaĵojn al ili.

Kiam ili naskis siajn bebojn. Ili estis mortinaj. Krom la bebo de Phaŭ, kiu sekure naksiĝis. Ĉiuj virinoj tre amis lin, kaj nomis lin Rothasen.

Finiĝis la rakonto.

La sekva rakonto temas pri la filo de Phaŭ "Rothasen."